Մոսկվայում ապրիլի 1-ին կայացած հանդիպման ընթացքում Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունները դարձան օրվա գլխավոր քաղաքական թեմաներից մեկը։ Նրա խոսքում առանձնացավ հատկապես այն հատվածը, որը վերաբերում էր Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման գործընթացին և Ռուսաստանի նախագահի դերակատարությանը դրանում։
Դիմելով Վլադիմիր Պուտինին՝ Փաշինյանը նշեց, որ ցանկանում է կրկին շնորհակալություն հայտնել այն աջակցության համար, որը մշտապես զգացել է խաղաղության հաստատման ճանապարհին։ Այս միտքը միանգամից դարձավ ուշադրության կենտրոնում, քանի որ այն ընդգծեց Մոսկվայի ներգրավվածությունը ոչ թե անուղղակի, այլ բացահայտ ու հրապարակային ձևով։
Հանդիպման ընթացքում Պուտինը ևս հատուկ շեշտեց Ղարաբաղի թեմայի զգայունությունը՝ այն անվանելով ռուս-հայկական հարաբերությունների ամենաբարդ հարցերից մեկը։ Միևնույն ժամանակ նա հիշեցրեց, որ ՀԱՊԿ-ը չէր կարող ներգրավվել այդ իրավիճակում այն պահից, երբ հայկական կողմը Պրահայում ճանաչել էր Ղարաբաղը Ադրբեջանի կազմում։ Այս ֆոնին Փաշինյանի խոսքը ստացավ լրացուցիչ քաղաքական իմաստ։
Մոսկովյան այս հանդիպման ընդհանուր պատկերը ցույց տվեց, որ պաշտոնական Երևանը խաղաղության գործընթացի շրջանակում ոչ միայն շարունակում է առաջ տանել իր ներկայիս գիծը, այլ նաև հրապարակային մակարդակում ընդգծում է Ռուսաստանի և անձամբ Պուտինի մասնակցությունն այդ գործընթացում։ Այդ պատճառով Փաշինյանի հայտարարությունը դարձավ ոչ պարզապես դիվանագիտական ձևականություն, այլ քաղաքական կարևոր ազդակ։
