«Փաստ» օրաթերթը գրում է. Օրերս «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ Արամ Սարգսյանը, խոսելով Ամուլսարի շահագործման դեմ կազմակերպված ցույցերի մասին, ասել է, թե «Ամուլսարի այդ ճանապարհները փակողներին վճարում էր և էդտեղ էր ուղարկում Քաջարանի կոմբինատը»: Ավելին, նա այդ ամենը ներկայացնում է որպես անբեկանելի ճշմարտություն, այլև մատուցում է որպես «ռուսական կապիտալի» պայքար ընդդեմ «արևմտյանի»:
Ամբողջ զավեշտը, սակայն, այն է, որ Ամուլսարի հանքի դեմ պայքարի ժամակաշրջանում, ինչի մասին խոսում է Արամ Սարգսյանը, ԶՊՄԿ-ի խոշոր սեփականատերը ոչ թե ռուսական, այլ… արևմտյան ընկերություն էր, իսկ ավելի կոնկրետ՝ գերմանական։ Իսկ ԶՊՄԿ-ում սեփականատիրական փոփոխությունը տեղի է ունեցել 2021-ին, այսինքն՝ «Ամուլսարի այդ ճանապարհները փակելուց» տարիներ անց: Ու թե ինչպես էր այդ պարագայում «արևմտյան կապիտալը» պայքարում «արևմտյանի» դեմ, մտածելու բան է:
Դժվար է ասել՝ ինչ է սա. հիշողության կորո՞ւստ, թե՞ ամեն ինչ հակառուսական պրիզմայով ներկայացնելու, ամեն ինչ «Արևմուտքի շահերի ներքո» տեղավորելու մոլուցք: Բայց որն էլ լինի, ամեն դեպքում փաստերի հետ կռիվ տալը հազիվ թե լավագույն ճանապարհն է:
