Արցախի հերոս Դավիթ Առուշանյանի մայրը՝ Լիդա Առուշանյանը, գրում է․
«Եթե որևէ մեկը կարող էր կասկածել մինչև Սումգայիթը` սրանից հետո ոչ ոք բարոյական արդարացում չունի պնդելու՝ պահպանել Լեռնային Ղարաբաղի տարածքային պատկանելությունը Ադրբեջանին». այսպես է 1988 թվականի փետրվարի 27-29-ը ընկած ժամանակահատվածում Սումգայիթ քաղաքում տեղի ունեցած հայ բնակչության նկատմամբ զանգվածային ջարդերից հետո ասել Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Անդրեյ Սախարով:
Կովկասյան թաթարը, կամ ադրբեջանցին, կամ թուրքը (նույն զիբիլն են) ոչ մի առիթ բաց չի թողել հային կոտորելու, հային վերացնելու. լինի 1894-96 թ, լինի 1915, լինի 1988, լինի 1990-ականներ, լինի 2016, լինի 2020, լինի 2022, 2023։ Բոլոր առիթներն ու հնարավորություններն այս վայրենի ոհմակն օգտագործել է հային վերացնելու համար։ Դա նրանց արյան մեջ է։ Ու հիմա էլ՝ 2 տարում, վստահաբար չեն փոխվել։ Որքան էլ նիկոլն ու իր թայֆան ոռնա խաղաղության մասին, մեկ է, այ մարդ, սրանք հայի արյան ծարավ կենդանիներ են, անհնար բան է, որ սրանք քաղաքակրթվեն։
Ինձ ոչ ոք չի կարող համոզել, որ թուրքը փոխվել է. ոչ Թրամփները, ոչ Մակրոնները, ոչ Տուսկերը, ոչ ոք։ Քանի կամ՝ պայքարելու եմ երկրիս թրքացման դեմ։ Քանի շնչում եմ՝ պայքարելու եմ թուրքին քաղաքակիրթ ու խաղաղասեր ներկայացնող կեղծ սրիկաների դեմ»։
