44-օրյա պատերազմի ընթացքում 25-ամյա Սոֆի Սիմոնյանը Հադրութ մեկնած ամենաերիտասարդ բուժքույրն էր: Նա մեկնել էր՝ տնեցիներին չասելով, որ գնում է պատերազմի թեժ կետերից մեկը:
Սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան բուժքույր Սոֆի Սիմոնյանը սովորականի պես հերթապահության էր գնացել «Տոնոյան» բժշկական կենտրոն: Վիրաբույժներից մեկը զանգել էր՝ ասելով, որ արագ բժշկական պարագաներ պատրաստեն: Երբ հարցրել էր, թե ինչ է եղել, պատասխանել էր՝ կռիվ է սկսվել: Սոֆին ժպտում է, բայց դրա մեջ տխրություն կա, հետո մի պահ դադար է տալիս, ապա շարունակում, որ ինչ հնարավոր եւ անհնար էր, հավաքեցին, տեղավորեցին արկղերի մեջ:
«Ես պատերազմ չեմ տեսել, պատերազմի մասին միայն լսել էի»,- ասում է նա: Սոֆին երբեք չէր էլ մտածի, որ պատերազմի դեմքը կտեսներ շատ մոտիկից:
Բուժանձնակազմի մի մասին ռազմաճակատ ճանապարհելուց խնդրել էին, որ իրենց էլ տանեն: Սոֆիին հարցրել էին, թե տնեցիները գիտեն արդյոք, որ ուզում է գալ, ասել էր՝ կգնա, հետո կասի: Բայց նրան չէին ընդգրկել ռազմաճակատ մեկնող խմբի մեջ:
Հերթապահության հաջորդ օրը տուն էր գնացել, սակայն հետո բուժքույրերի պակաս էր զգացվել, զանգել էին՝ ասելով, որ վիրահատարանի բուժքույր է պետք: Սեպտեմբերի 29-ին Սոֆին բուժանձնակազմի հետ մեկնել է Արցախ:
-Իսկ տանն ասեցիք՞, որ գնում եք:
-Չէ, իսկ ո՞վ կթողներ,- պատասխանում է նա: Զրույցի այս հատվածը միակն է, երբ Սոֆին արտասվում է, ապա արագ մաքրում աչքերն ու դարձյալ ժպտում: Դա նման է արեւոտ օրվան, երբ հանկարծ մի պահ անձրեւում է, եւ նորից դուրս է գալիս արեւը: Սոֆիի տնեցիները մինչեւ վերջերս էլ չգիտեին նրա՝ Արցախ մեկնելու մասին, ասել էր, թե Գորիս է գնում, ամեն ինչ լավ է եւ չի կարող զանգել: Ասում է՝ եթե իմանային, չէին թողնի, իսկ ինքը չէր ուզում, որ տանն անհանգստանային:
Ավելին՝ սկզնաղբյուր կայքում
